The Takumar world...

Even vooraf: Gooi kapotte Takumars niet weg! Schimmel of kapotte diafragma's, ik kan het misschien repareren, of ik wil het wel hebben om mee te experimenteren!

Mail mij dan!

Er zijn van die rare mensen die een moderne digitale reflex hebben, en toch van die oude rare schroefdraadlenzen gebruiken. Je moet alles weer met de hand instellen, de focus natuurlijk, maar zelfs het diafragma moet je handmatig bedienen!

In de Canon-EOS wereld zijn er zelfs, die hun camera-spiegel afschaven (!!!) om het werkend te krijgen!

Wat bezielt die mensen?

Ik ben een van die gekken, en zal hier proberen uit te leggen wat het Takumar-gebeuren inhoudt.

Dit was mijn verzameling een tijdje geleden, inmiddels is er al een aardig groepje bijgekomen.

Zoals u kunt zien op andere pagina's heb ik toch ook een aantal zeer goede en moderne objectieven in de kast staan?

Wat moet ik dan met die rommel?

De behoefte aan fotograferen met vaste brandpunten, zoals ik dat "vroeger" deed, kwam weer boven drijven. Door deze manier van fotograferen dwing ik mijzelf om veel meer na te denken, en me ten volle te realiseren wat ik op een bepaald moment op de camera heb zitten.

Ik moet het dus "die middag" gewoon "doen" met de 28mm! Daardoor ga ik echt anders fotograferen!

Daarnaast had ik toch steeds een beetje heimwee naar het vroegere Pentax gevoel. Die ouderwetse manual lenzen zijn degelijk, de lens zelf en het mechaniek heeft een bepaalde "feel" die mij een aangenaam gevoel geeft.

Ik was al bezig met middenformaat-lensadapters naar Nikon-F bajonet, maar op een dag kwam ik erachter dat er allerlei adapter voor diverse lenscombinaties bestaan. Ook voor M42-Nikon F-bajonet. In 2 soorten zelfs, met en zonder correctieglas!

 

Het glas is nodig omdat bij Nikon de afstand van de sensor tot de lens mount iets langer is dan dat van de M42 standaard. Een Pentax K (A(F)) mount heeft dat probleem niet, en is dus ideaal hiervoor.

Door dit verschil kun je niet tot oneindig scherpstellen, voor close-up en macro is dit geen probleem, dus dan volstaat een glasloze adapter. Doordat ik beide heb, kon ik vaststellen dat het verschil minimaal is.

Het bleek echter dat er op het internet toch veel mensen zijn die van mening waren dat de correctielensjes een slechte beeldkwaliteit veroorzaakten. Mits je een goede kwaliteit adapter neemt, EN OOK een paar dingen in acht neemt (niet tegen de zon in), valt dat heel erg mee, en is er ontzettend veel plezier mee te beleven...

Een onverwacht voordeel van Nikon was toch weer, dat de focus-confirmation indicator voor alle lenzen zonder hulpstukken gewoon werkte!

Tot slot, de prijzen voor een M42-Takumar zijn relatief laag, en soms is het zelfs mogelijk om spotgoedkoop een of meerdere lenzen te krijgen. De kwaliteit is geweldig, en zeker vergelijkbaar met wat er tegenwoordig aan lenzen wordt gemaakt. Dit bewijst nogmaals, dat de kreet "digitale (geoptimaliseerde) lenzen", een marketing-truc is!

Er zijn, naast Takumar, nog meer (ook Oost-Europese) fabrikanten van kwalitatief hoogwaardige M42 lenzen.

Pentacon, CarlZeissJena, Industar, Jupiter, etc

Ik heb een Industar 50-2 en een Jupiter 37A. deze lenzen geven beide een prachtig scherp maar "romig" beeld.

 

Stalkat met  Jupiter 37a 135mm F3,5 (zie de prachtige zachte onscherpte!)

Cornus mas met Industar 50-2 met 50mm tussenringen. Ook hier de fraaie onscherpte!

Er is dus ontzettend veel te genieten op M42-gebied!